رد شدن به محتوای اصلی

جنگ واکسن‌ها

واکسن‌ها دستاوردی علمی برایِ همهٔ نوعِ بشر هستند و برخی از واکسن‌هایِ تولید شده برایِ مبارزه با کووید-۱۹ در واقع کشفِ قرن هستند. با این حال، در جامعه‌ای که کسبِ سود بر آن حاکم است، هرگونه توسعهٔ مولدی ناگزیر با مناسباتِ تولید و تضادهایِ آشتی‌ناپذیرِ آن‌ها در تضاد است. سرمایه کنترلِ علم را به دست دارد. از یک سو، سرمایه دستاوردهایِ علمی را صنعتی می‌کند و تولیدِ انبوهِ واکسن را برایِ میلیاردها نفر ممکن می‌سازد. از سویِ دیگر، این تولید را تابعِ قوانینِ سرمایه، رقابتِ لجام گسیخته، بحران‌هایِ ویرانگر و جنگِ قدرت بینِ دولت‌ها، که نمایندهٔ منافعِ اقتصادی متفاوتِ سرمایه‌داران بخش‌های مختلف است، می‌کند. از این رو مبارزه‌ای میانِ غول‌هایِ صنعتِ داروسازی، موسوم به Big Pharma، درگرفته است. در نتیجهٔ این أمر شاهدِ اختلافاتِ بینِ احزابِ سیاسی و دولت‌هایِ آن‌ها، مدیریتِ فاجعه‌آمیزِ آن‌ها بر بیماریِ همه‌گیر و اتهام‌افکنی به یکدیگر هستیم. از این رو اختلافِ بینِ دولت‌هایِ امپریالیستی که یکدیگر را به حمایت‌گرایی (وضع تعرفه بر کالاهای رقیب و معافیت مالیاتی برای تولیدات خودی) تهدید می‌کنند و از دسترسی به واکسن‌ها برایِ رقابت بر سرِ حوزه‌هایِ نفوذِ خود سوءِ استفاده می‌کنند.

این تنها پیامدِ همه‌گیریِ قرن نیست. این بحران با تزریقِ نقدینگیِ هزاران میلیاردی به مبارزه‌ای میانِ قدت‌هایِ امپریالیستی تبدیل شده است، و در عین حال به فرصتی برایِ طرح‌هایِ سرمایه‌گذاریِ عظیم با هدفی بسیار متفاوت. چین توازنِ قدیمی را بر هم زده و به زور وارد بخش‌هایِ فناوریِ پیشرفته شده است. قدرت‌هایِ دیگر، اول از همه ایالاتِ متحده، اروپا و ژاپن، در نبردی در عرصهٔ الکتریکی و دیجیتالی با چین می‌جنگند که «دههٔ خروشانِ ۱۹۲۰» جدید و فراتر از آن را تعریف می‌کند. مداخلهٔ عمومی در خدمتِ صنعت بازگشتی پیروزمندانه داشته است: ما واردِ مرحلهٔ جدیدی از سرمایه‌داریِ دولتی شده‌ایم که کشمکش بین امپریالیسم‌ها را به سطوحِ جدیدی ارتقاء می‌دهد و بارِ دیگر از بحرانِ نظمِ قدیمیِ جهانی خبر می‌دهد.

برایِ طبقه ما، برایِ کارگرانِ آگاه، آگاهی از این روندهایِ جهانی، درکِ طوفان‌هایِ آینده، و در نتیجه سازماندهیِ دفاعی ضروری است. هزاران داوطلب در باشگاه‌های کارگران انترناسیونالیست ما در سراسر جهان این فراخوان را شنیده‌اند: در حالی که علیهِ همه‌گیری کار می‌کنند، در حالِ کشفِ اشتیاق برایِ درک و گسترشِ آگاهی از حقایقِ مهم هستند، و البته مبارزه برایِ جامعه‌ای عاری از استثمار.

— ترجمهٔ Guerra dei vaccini از صفحهٔ ۲۴ ماهنامهٔ lotta comunista، سال ۵۷، شمارهٔ ۶۰۷، مارس ۲۰۲۱

پست‌های معروف از این وبلاگ

جنگ دوازده‌روزه و اسطوره‌ی ان.پی.تی / گوئیدو لاباربرا

مقدمه‌ی مترجم نوشته‌ای که در پی می‌آید چند روز پس از آتش‌بس موقت میان ایران و اسرائیل نوشته شده و سعی در توضیح وضعیت با توجه به روابط بین دولت‌ها دارد. اهمیت این نوشته از آن روست که دیدی واقع‌بینانه از روابط بین‌الملل ارائه و نشان می‌دهند چگونه حقوق بین‌الملل اسطوره‌هایی بیش و ایدئولوژی لیبرال مانعی برای دیدن واقعیت نیستند و این «قانونِ قدرت» است که تعیین‌کننده است و نه «قدرتِ قانون». طبقه‌ی کارگر اگر مدعی بدیلی در برابر توحش سرمایه‌داری حاکم در سطح جهان است، باید بتواند از واقعیات بین قدرت‌ها آگاه باشد تا نه‌تنها ابزاری در دست بورژوازی داخلی یا خارجی نباشد بلکه بتواند سیاست طبقاتی خود را در کشور، بلکه در مقیاس بین‌المللی پیگیری کند. مارکس در نطق افتتاحیه‌ی انجمن بین‌الملل کارگران (انترناسیونال اول) می‌گوید توحش جنگ‌های سرمایه‌داری «به طبقه‌ی کارگر آموخته است که موظف است به رموز سیاست بین‌الملل مسلط شود، اقدامات دیپلماتیک دولت خودی را مشاهده کند، و اگر لازم شد با تمامی ابزارهای موجود در برابر آن واکنش نشان دهد.» [۱] ما اصرار داریم که نظریه‌ی امپریالیسم لنین هنوز بهترین ابزار برای ...

بمب بر سر ایران و اسرائیل / جان‌لوکا دِسیمونه

مقدمه‌ی مترجم نوشته‌ای که در پی می‌آید چند روز پس از آتش‌بس موقت میان ایران و اسرائیل نوشته شده و سعی در توضیح وضعیت با توجه به روابط بین دولت‌ها دارد. اهمیت این نوشته از آن روست که دیدی واقع‌بینانه از روابط بین‌الملل ارائه و نشان می‌دهند چگونه حقوق بین‌الملل اسطوره‌هایی بیش و ایدئولوژی لیبرال مانعی برای دیدن واقعیت نیستند و این «قانونِ قدرت» است که تعیین‌کننده است و نه «قدرتِ قانون». طبقه‌ی کارگر اگر مدعی بدیلی در برابر توحش سرمایه‌داری حاکم در سطح جهان است، باید بتواند از واقعیات بین قدرت‌ها آگاه باشد تا نه‌تنها ابزاری در دست بورژوازی داخلی یا خارجی نباشد بلکه بتواند سیاست طبقاتی خود را در کشور، بلکه در مقیاس بین‌المللی پیگیری کند. مارکس در نطق افتتاحیه‌ی انجمن بین‌الملل کارگران (انترناسیونال اول) می‌گوید توحش جنگ‌های سرمایه‌داری «به طبقه‌ی کارگر آموخته است که موظف است به رموز سیاست بین‌الملل مسلط شود، اقدامات دیپلماتیک دولت خودی را مشاهده کند، و اگر لازم شد با تمامی ابزارهای موجود در برابر آن واکنش نشان دهد.» [۱] ما اصرار داریم که نظریه‌ی امپریالیسم لنین هنوز بهترین ابزار برای تح...

تظاهرات برای غزه، میان خودانگیختگی و سوءاستفاده‌ی سیاسی: دیدگاهی انترناسیونالیستی

در هفته‌های اخیر، تظاهرات گسترده‌ای در سراسر ایتالیا درباره‌ی خاورمیانه، غزه و بحران انسانی جاری در فلسطین برگزار شده است. این یادداشت، تأملی است بر تظاهراتی که خود در آن شرکت داشتم و بر پیوند آن با وضعیت خاورمیانه و صحنه‌ی بین‌المللی. این‌که تعداد زیادی از مردم، به‌ویژه جوانان، برای اعتراض به نسل‌کشی، به خیابان‌ها می‌آیند، پدیده‌ای مثبت است. آن‌ها نه جلوی تلویزیون نشسته‌اند و نه در شبکه‌های اجتماعی غرق شده‌اند، بلکه انتخاب می‌کنند در «دنیای واقعی» صدای خود را به گوش همگان برسانند. این امر اهمیت زیادی دارد، زیرا در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که با وجود بمباران روزانه‌ی تصاویر و اخبار تلخ جنگ و کشتار، از نظر سیاسی هنوز بسیار منفعل است. در زندگی روزمره، چه در محیط‌های کاری و محله‌ها، چه در مدارس و دانشگاه‌ها، نشانی از جنبشی چشمگیر دیده نمی‌شود. دیدن هزاران جوان و کارگر در خیابان‌ها نشانه‌ای مثبت است و فرصتی برای پیوند دادن انرژی خام با روشنگری سیاسی سازمان‌یافته و درگیر کردن آنان در مبارزه‌ای انترناسیونالیستی فراهم می‌کند. این تظاهرات دو روح داشت: از یک‌سو اعتراض به کشتار و توحش دولت اسر...