«انقلاب علیه جنگ!» [۱] این عنوان مقالهای است که با آن در سال ۱۹۶۷ بر مخالفت انترناسیونالیستی خود با درگیری اعراب و اسرائیل، جنگ ششروزه، تأکید کردیم. ما در مخالفت با مداخلهگرایی در کنار بورژوازیهای عرب یا اسرائیلی، استدلال کردیم که تضاد طبقاتی بین بورژوازی و پرولتاریا اکنون در خاورمیانه غالب است؛ تنها امکان استراتژی انترناسیونالیستی اتحاد انقلابی پرولتاریای عرب و اسرائیل، علیه بورژوازی عرب و اسرائیل، و علیه قدرتهای امپریالیسم واحد [۲] – آمریکا، اتحاد جماهیر شوروی، قدرتهای اروپایی – است که با شبکهی سرمایهی خود و فروش تسلیحات زمینهی درگیری را آماده کرده و به آن دامن زده بودند. آن نبرد امروز الگویی برای مخالفت انترناسیونالیستی ما با جنگ اوکراین است. آرریگو چروتتو [۳] در سال ۱۹۸۵ در مقالهی «توجیه ملّی در سیاست مدیترانه» [۴] به تأمل در آن مقاله بازمیگردد. بازخوانی هستهی مفهومی آن به طور کامل مفید است: «در مقالهی مورخ ژوئیهی ۱۹۶۷، علیه نسخهی خاصی از آن “مداخلهگرایی چپ” [۵] که در ایتالیا توسط بنیتو موسولینی و اتحادیههای کارگری سورلی [۶] شروع شد، ما اولویت وظیفهی مبارزه...
مجلهٔ تحلیل مارکسیستی